Dit blogje is een verzameling van plekken die ik bij toeval tegenkwam tijdens mijn ritten door Europa, en die stuk voor stuk veel indrukwekkender bleken dan ik had verwacht. Geen overvolle parkings of lange rijen, gewoon plekken waar ik toevallig stopte (of net voorbijreed) en meteen dacht: dit moet ik onthouden. Met, waar mogelijk, wat geschiedenis erbij, want de meeste van deze plekken hebben een verhaal dat minstens even de moeite waard is als het uitzicht zelf.
Soms is de mooiste stop er een waar je niet eens naar op zoek was.
De zeven pareltjes
Reschensee
Tussen de Umbrailpas en de Stelvio kom je er bijna toevallig langs: een middeleeuwse kerktoren die zomaar uit het water opsteekt. We hadden amper tijd om echt te stoppen, maar dit is zonder twijfel een plek waar ik ooit nog terugkeer. In 1950 werd het dorp Graun, samen met een deel van Reschen, opzettelijk onder water gezet voor de bouw van een hydro-elektrische stuwdam, ondanks fel protest van de inwoners. Enkel de kerktoren uit 1357 bleef overeind: als beschermd monument mocht hij niet worden opgeblazen, in tegenstelling tot de rest van het dorp.
Saarburg
Middenin het centrum van dit Duitse stadje, omringd door terrasjes, stort een waterval van zo'n 20 meter zomaar naar beneden. Ik dacht dat het een oude molen was, maar het bleek een turbine uit 1935 die stroom opwekte voor de verlichting van de stad. Eeuwenlang draaide hier ook de lokale leerlooierij op diezelfde waterkracht.
Saarschleife
Niet ver van Saarburg maakt de Saar een bocht van bijna 180 graden rond een rotsformatie. Vanaf het uitkijkpunt de Cloef kijk je zo over het water uit, met bos tot aan de horizon. De bocht ontstond zo'n 23 miljoen jaar geleden, en sinds 2006 staat de plek op de lijst van Duitse nationale geotopen.
Acquafraggia-watervallen
We zochten gewoon een plekje om de benen te strekken, en liepen zo een dubbele waterval tegen het lijf. (Ja, ik heb duidelijk iets met watervallen.) Rond 1490 beschreef Leonardo da Vinci deze waterval al in zijn Codice Atlantico, vlak bij Borgonuovo di Piuro, net voor de klim richting de Malojapas.
Vigo di Fassa
Tijdens de Great Dolomites Road reden we bijna de hele dag 'alleen', tot ik plots een groep getande pieken zag die me deden denken aan de Tre Cime di Lavaredo. Ik ben er nog steeds niet 100% zeker van of dit ze echt zijn (vermoedelijk is het eerder het Catinaccio-massief met de Vajolet-torens), maar het uitzicht was hoe dan ook fenomenaal.
Lac de Gileppe
Dichter bij huis dan de rest van dit lijstje, maar daarom niet minder indrukwekkend: het stuwmeer van de Gileppe in de Belgische Ardennen. Ik kwam er ooit toevallig terecht tijdens een militaire oefening, nog uit mijn tijd bij Defensie, en die plek is me altijd bijgebleven. Boven op de dam staat een enorm leeuwenbeeld dat uitkijkt over het water, met de twee kenmerkende waterintaketorens die er net voor uit het meer oprijzen.
Lech am Arlberg
Lech kwam totaal onverwacht: we reden er gewoon doorheen op weg naar iets anders, en bleven al snel hangen bij het zicht op het dorp tegen de bergen, met de rivier de Lech die er middendoor stroomt. Alles oogt er verzorgd en bijna te mooi om waar te zijn, met houten chalets en een kerktoren die net boven de daken uitsteekt. Pas achteraf ontdekte ik dat dit eigenlijk een van de meest exclusieve skidorpen van de Alpen is.
Dit lijstje blijft trouwens groeien: er komen ongetwijfeld nog meer toevallige vondsten bij naarmate ik meer rondrijd. Ben je zelf een plek tegengekomen die hier eigenlijk bij hoort? Laat het me gerust weten.
